Telegraf

W 1990 roku powstała spółka Telegraf, założyli ja liderzy z Porozumienia Centrum -  obecnego PiS. We władzach spółki zasiadł Maciej Zalewski, Jarosław Kaczyński i Marian Parchowski. 

Stworzona przez polityków PC spółka miała zajmować się właściwie wszystkim poczynając od wydawania czasopisma "Telegraf", budowy stacji TV, stacji benzynowych, centrów handlowych i szeroko pojeta działalność usługowa. 

Telegraf przez pierwsze miesiące działalności nie wykazał najmniejszej aktywności gospodarczej (do końca niczego nie wydał i nie wybudował żadnej stacji TV), a mimo to zgromadził gigantyczne pieniądze około 250 mln tłumacząc ten fakt zainteresowaniem inwestorów, którzy wpłacali kolejne kwoty na rozwój firmy. 

W czasie gdy funkcjonował Telegraf, Jarosław Kaczyński był szefem kancelarii prezydenta Wałesy, a Maciej Zalewski sekretarzem stanu w tejże, wówczas we władzach Telegrafu zasiadali również Lech Kaczyński i Andrzej Urbański, były poseł KLD, obecny szef kancelarii Lecha Kaczyńskiego. 

Do kasy Telegrafu spływały pieniądze z różnych źródeł miedzy innymi: państwowego Banku Przemysłowo-Handlowego (11 mld starych zł = 1.1 mill USD), centrali handlu zagranicznego Budimex (1.0 mill USD), firmy prywatnych Pol-Kaufring czy RDS Bankier. 

Wszystkie te inwestycje nie wzbudziły takich kontrowersji jak trzy najgłośniejsze sprawy: 

1. podpisanie przez ówczesnego ministra Adma Glapińskim (PC) listu intencyjnego popierającego staranie włoskiego inwestora Itelco, który miał za 80 mln dolarów pożyczonych we włoskich bankach wybudować 7 regionalnych stacji TV, w uzyskaniu kredytu miało być pomocne wsparcie polskiego rządu. Nigdy do realizacji projektu nie doszło 
2. Powiązania spółki Telegraf z Art-B poprzez kontakty Macieja Zalewskiego z prezesami Bagsikiem i Gasiorowskim. 
3. Powiązania afery FOZZ ze spółka Telegraf, przekazywanie kwot uzyskanych z nielegalnego procederu FOZZ na rzecz Telegrafu. 

• Ad1. Afery Telgrafu nigdy nie rozwikłano, finał znalazł jedynie tzw wątek Art-B, sąd skazał Macieja Zalewskiego najbliższego współpracownika Jarosława Kaczyńskiego w latach 90 na karę 3,5 pozbawienia wolności w związku z przyjmowaniem korzyści materialnych od prezesów Art-B, za przekazanie informacji prezesom Art-B, które umożliwiły im ucieczkę. 
• Ad2. Sprawa FOZZ była przedłużana w nieskończoność, trwała ponad 12 lat (od 1993 roku), w tym czasie prezesem NIK był Lech Kaczyński, 4 lata rządził AWS, ministrem sprawiedliwości w tym rządzie był również Lech Kaczyński. 
• Ad3. Sprawa ucichła, jednak o samym ministrze nadal głośno. 

Poza Maciejem Zalewskim żadnemu z wymienionych członków PC (PiS) nie postawiono zarzutów. Jako ciekawostkę można dodać, że sędzia, który prowadził sprawę FOZZ w ostatniej fazie, został wiceministrem w rządzie Marcinkiewicza. 

Maciej Zalewski

Maciej Zalewski, ur. 26 II 1956 w Kutnie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Filologii Polskiej (1979). 1979-1989 pracownik naukowy Katedry Kultury Polskiej na UW. Od 1980 w „S”. 1982-1983 działacz MKK „S”, w 1982 w redakcji podziemnego pisma „Idee”, 1982-1989 w redakcji podziemnego pisma „Woli”, także drukarz i organizator produkcji wydawniczej. 22 III 1983 aresztowany, więziony w AŚ Waszawa-Mokotów, w VII 1983 zwolniony na mocy amnestii. W 1984 współtwórca Grup Politycznych Wola, 1984-1988 członek redakcji podziemnego pisma „Naprzód”. W 1985 powtórnie aresztowany i skazany na 1,5 roku więzienia, we IX 1986 zwolniony na mocy amnestii. 1986-1989 członek jawnego RKW „S” Mazowsze. W 1987 w Radzie Programowej Duszpasterstwa Ludzi Pracy i redakcji podziemnego pisma „Praca”; w VIII 1988 redaktor „Biuletynu Strajkowego Mazowsze”. Autor artykułów w pismach podziemnych, m.in. „Tygodniku Mazowsze”, „Wola”, „Naprzód” oraz szkiców politycznych Przed granicą (wyd. Grup Politycznych Wola, 1987). W XII 1988 członek KO przy przew. NSZZ "Solidarność" Lechu Wałęsie, w II 1989 w składzie Tymczasowego ZR Mazowsze. 

1989-1990 z-ca redaktora nacz. „Tygodnika Solidarność”; w III 1990 współzałożyciel Fundacji Prasowej "Solidarność" (z Jarosławem Kaczyńskim, Marią Stolzman, Sławomirem Siwkiem, Krzysztofem Czabańskim, Bogusławem Hebą) i spółki Telegraf (z Jarosławem Kaczyńskim i Andrzejem Urbańskim). W 1991 minister w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. 1991-1993 poseł RP listy POC, m.in. w Komisji Przekształceń Własnościowych, Komisji Obrony Narodowej. Od 1993 prowadzi własne firmy internetowe. 

W III 2005 skazany przez Sąd Najwyższy na 3,5 roku więzienia i 10 000 zł grzywny za wymuszenie łapówki od właścicieli firmy ART B oraz pieniędzy dla spółki Telegraf. Zwolniony w VII 2006. Od 14 V 1984 rozpracowywany w ramach SOS/SOR/KE krypt. Lew, zdjęto z ewidencji 19 XII 1989.

____________________________________

=> Raport Macieja Zalewskego do Sejmu RP

Raport Macieja Zalewskego do Sejmu RP

Maciej Zalewski

POSEŁ NA SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, 17.12.1993 r.

Pani Olga Krzyżanowska

Przewodnicząca Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich

Korzystając z przysługującego mi prawa chcę odnieść się do wniosku Prokuratora Generalnego z dnia 22.10.1992 r. o pociągnięcie mnie do odpowiedzialności karnej i przedstawionych we wniosku zarzutów popełnienia, przestępstw z art. 252 par. 1 kk, art. 205 par. 1 kk oraz z art. 239 par. 2 kk.

Kontekst, charakter i okoliczności moich kontaktów z Bogusławem Bagsikiem i  Andrzejem Gąsiorowskim.

W dniu 12.03.1991 r. zgodnie z par. 2 ust. 2 pkt. 2 literą c Zarządzenia nr 3 Prezydenta RP (Lecha Wałęsy) z 31.01.1991 r. w sprawie KOK (Komitetu Obrony Kraju), zostałem powołany na stanowisko Sekretarza Stanu w Kancelarii Prezydenta RP (Lecha Wałęsy), z jednoczesnym powierzeniem funkcji Sekretarza KOK.

Zakres moich obowiązków obejmował m.in. problematykę zagrożenia porządku wewnętrznego kraju. Problematyka ta pokrywa się ze sferą odpowiedzialności Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Sprawiedliwości.

Ważnym aspektem problematyki zagrożeń jest sposób funkcjonowania na polskim rynku kapitału prywatnego i zagranicznego, jego pochodzenie, źródła i kierunki obiegu, wpływy, jakie może on wywierać na finanse publiczne i politykę pieniężną państwa.

Dnia 23.04.1991 r., w rozmowie z Szefem Urzędu Ochrony Państwa, określiłem zakres powyższej problematyki i zwróciłem się z prośbą o dostarczenie mi odpowiednich materiałów i informacji (pismo tajne, RBN/01/MZ/91 z 24.03.1991 r.). 

Odpowiedź Szefa UOP (pismo spec. znaczenia, Eb-00118/91) przedstawiała zakres wiedzy UOP w interesujących mnie sprawach i umacniała w przekonaniu, że należy zajmować się energicznie tą problematyką. 

W ciągu trzech tygodni odbyłem z kierownictwem UOP pięć spotkań i dyskusji poświęconych tej sprawie (23.04., 1.05., 6.05., 9.05., 15.05.).  Jedną z firm której poświęcaliśmy uwagę, była spółka Art-B.

W czasie wizyty Prezydenta RP w Izraelu, w dniach 21-23.05.1991 r. odbyłem spotkania z najwyższymi przedstawicielami izraelskiego Ministerstwa Obrony i służb specjalnych. Jednym z przedmiotów maszego zainteresowania była spółka Art-B (inwestycje w przemyśle paliwowym Izraela, powiązania z największymi izraelskimi bankami i służbami specjalnymi Izraela, domniemane związki z KGB w prowadzeniu akcji transportowania rosyjskich Żydów do Izraela, etc.).

Brak możliwości uzyskania skutecznej pomocy UOP w powiększaniu informacji o Art-B zmusił mnie do nawiązania bezpośredniego, operacyjnego kontaktu z panami Bagsikiem i Gąsiorowskim. Informację o nawiązaniu kontaktu przekazałem swoim szefom w Kancelarii Prezydenta RP (Jarosławowi Kaczyńskiemu i Lechowi Kaczyńskiemu), panom Ministrom Stanu, oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa.

W dniach 11.06., 17.06., 20.06., 24.06., 25.06.1991 r, odbyłem siedem spotkań z właścicielami Art-B. W rezultacie „Andrzej Gąsiorowski zadeklarował pełną współpracę w wyświetleniu niejasności związanych z funkcjonowaniem firmy Art-B, zasięgiem operacji przez nią prowadzonych, i źródłem pochodzenia środków, którymi firma obraca" (fragment notatki służbowej z 12.06.1991.r.).

Właściciele Art-B przekazali wyczerpujące informacje i materiały dotyczące operacji finansowych prowadzonych przez firmę ("oscylator"), mechanizmów funkcjonowania holdingu Art-B i jego struktury, udziału Art-B w kontaktach polskiego Ministerstwa Obrony Narodowej (MON) z kierownictwem Ministerstwa Obrony Izraela (problemy współpracy przemysłów zbrojeniowych i handlu), ujawnili też analizy polityczne zbliżających się wyborów parlamentarnych i informacje dotyczące zaangażowania Art-B w kampanię prezydencką. Informacje operacyjne zostały przekazane do Urzędu Ochrony Państwa.

Na mój wniosek z 17.06.1991 r. (pismo tajne, RBN/143/MZ/91) Prezydent RP w dniu 18.06.1991 r. udzielił mi pełnomocnictwa d/s kontaktów z izraelskimi służbami specjalnymi w sprawach bezpieczeństwa państwa. Równolegle z rozmowami z ART-B trwały kontakty z przedstawicielami Izraela (20.06., 28.06., 1.07., 4.07.).

Właściciele Art-B „deklarowali chęć pośrednictwa w kontaktach finansowo-handlowych z Izraelem na dużą skalę, 1.5.-2 mld USD" (tamże).

W dniu 25.06.1991 r. Minister Stanu, Szef Kancelarii Prezydenta RP (Jarosław Kaczyński), po rozmowie jaką odbył z szefem Urzędu Ochrony Państwa (Andrzejem Milczanowskim), przekazał mi polecenie zaprzestania kontaktów z Art-B. Według przekazanych mi informacji, Urząd Ochrony Państwa miał wejść w posiadanie danych na temat powiązania spółki Art-B ze służbami specjalnymi obcego państwa. Bezzwłocznie zaprzestałem kontaktów z Art-B.

Pomimo dwu miesięcy pracy poświęconej zbadaniu spółki Art-B, jej powiązań i działań, nie jestem do dziś w stanie autorytatywnie wypowiadać się na jej temat w aspekcie bezpieczeństwa państwa, i ewentualnych jego zagrożeń.

Moja praca, którą musiałem nagle przerwać, nie może służyć jako najlepszy przykład współpracy pomiędzy instytucjami władzy, które zajmują się podobną problematyką (MSW, a. właściwie Urząd Ochrony Państwa a Biuro Bezpieczeństwa Narodowego (UOP)).

Terminarz moich, najważniejszych spotkań dotyczących Art-B wyglądał następująco:    

UOP: 23 kwietnia, 1, 8, 9,10 maja, 20-25 czerwca, 2 lipca.

Izrael: 21, 23 maja, 18, 20, 28 czerwca, 1, 7 lipca,

Art-B: 11,17, 20, 24, 25 czerwca.

Nigdy ani UOP, ani Ministerstwo Sprawiedliwości, nie przekazywały mi jakichkolwiek informacji operacyjnych dotyczących Art-B. Sam, po uzyskaniu jakichkolwiek informacji dotyczących Art.-B przekazywałem je do wiadomości swoim zwierzchnikom w Kancelarii Prezydenta RP (Jarosławowi Kaczyńskiemu i Lechowi Kaczyńskiemu), oraz do Urzędu Ochrony Państwa.
..............

Podpisał: Maciej Zalewski

______________________________

oryginalne dokumenty

• Raport Macieja Zalewskiego dla Sejmu RP
• Maciej Zalewski do Marszałka Sejmu